Монгол Улсын нийт хүн амын 1,5 сая буюу 47 хувь нь хүн амын хэт төвлөрөл бүхий нийслэл хотод, 25 хувь жигд тархалт бүхий 27 хот, сууринд, 28 хувь нь 305 сум, суурин газарт суурьшиж байгаа нь нутагшил, суурьшлын зохистой харьцааг алдагдахад хүргэж байна. Нийслэлийн хүн амын хэт төвлөрөл нь эдийн засаг талаасаа оновчтой хэдий ч хүн амын эрүүл, аюулгүй орчинд амьдрах нөхцөлд сөргөөр нөлөөлж, хүрээлэн буй орчны асуудал хурцаар тавигдаж байгааг хэлэлцүүлэгт оролцогчид хэлж байв.

Зах зээлийн харилцаанд шилжсэнээс хойших өнгөрсөн 30 жилийн хугацаанд орон нутагт ажилгүйдэл, ядуурлыг бууруулах, жижиг дунд үйлдвэрлэлийг хөгжүүлэх чиглэлээр олон зуун тэрбум төгрөгийн төсөл арга хэмжээнүүдийг хэрэгжүүлсний үндсэн зорилго нь нийслэлийг чиглэсэн хүн амын шилжилт хөдөлгөөнөөс үүдэлтэй хүн амын хэт төвлөрлийг сааруулах явдал байсан ч үр дүн нь эсрэгээрээ гарсан. Иймд өнгөрсөн хугацааны сургамжид тулгуурлан, мөн хүн амын нутагшил суурьшил, шилжилт хөдөлгөөний онол аргазүйд үндэслэн хүн амын шилжилт хөдөлгөөнийг хамгийн ихээр татаж буй нийслэлийн засаг захиргааны болон дээд боловсролын үйлчилгээний зонхилох чиг үүргийг дагуул болон хоёрдогч хотуудад оновчтой байршуулах шаардлагатай байна гэдэг асуудал хэлэлцүүлгийн үеэр хөндөгдлөө.

Түүнчлэн өнгөрсөн зууны туршид буюу 1911-1991 он хүртэл нийт 29 хот, томоохон суурин газрыг байгуулан хөгжүүлсэн бол хүн амын өсөлт, хотжилт хамгийн ихээр явагдсан сүүлийн 30 жилийн хугацаанд шинэ хот, томоохон суурин газар байгуулах асуудал үндсэндээ хийгдээгүй байна. Иймд хотжилтын хурдацтай өсөлттэй өнөө үед шинэ хот байгуулах хэрэгцээ шаардлага зүй ёсоор тавигдаж байна.

Энэ хүрээнд Зуунмод хот, Майдар хот, Хөшгийн хөндийн олон улсын шинэ нисэх буудлыг түшиглэн баригдах Аэро сити төслүүдийг цогцоор нь төлөвлөн хөгжүүлэх хэрэгцээ шаардлага байгааг хэлэлцүүлгийн үеэр онцолж байлаа.